دفتر هوش

اندر این کون و مکان مردُمکی تَرxa0 دارم دل صد پاره و حنجر پُرِ خنجر دارم xa0 بنگر حال خرابم و دگر هیچ مگوی زهرِتلخی عوضِ مرحم و شکر دارم xa0 گرچه رستَه ست چمن پای صنوبر چو قدیم شک و تردید بر این سبزه و شجر دارم xa0 سست گردیده و لرزیده اصالت اینجا سفت و محکم به این مسئله باور دارم xa0 پای برچینم از این عالم بیهوده به مِی چشم امید سوی باده و ساغر دارم xa0 « آژمان » ...