صاحب دل

زیبا رُخـی چهره در نقاب

آهستــه آمد و قلب مرا گشود

نجوا کنان مهرش فزون شد و

با غمزه ای جان و دلم رُبود

صاحب دلی مرام او ، رسمش رهزنی

هر رَه دلم برفت ، رهبان جز او نبود

عمرم به سر شود و خزان شود چند بهار

جانم بسوزد و جانان دگر نباشد

« آژمان »

دفتر هوش...