امید بی رمق

چونان دنی شد گردش این چرخ روزگار

امیدها شد بی رمق حتی به سوی یار

دل مست باده ی غم و دلدار سرخوش است

نامرد و نالوطی خفی در پوشش تبار

پیک اجل خاموش می آید فرو ولی

آمال و آرزو ، به یکباره شد غبار

« آژمان »

دفتر هوش...