در قاب زندگانی
تکاپوهای قلبی خسته ، و دلی رمیده را
در آینه ی دل به نظاره می نشینم
و با سرانگشتانی از جنس مهر
این طفل معصوم را نوازش میکنم
ضربانهای احساسم مثل همیشه کم توقعند
و در طرفه نگاهی شورانگیز می شوند
چشمایم را می بندم
در زیر افشانه های نور دراز میکشم
در خلصه ای آرام
چیزی جزء زیبایی نمی بینم
« آژمان »
دفتر هوش...ما را در سایت دفتر هوش دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 151